Customcultuur heeft de gewoonte om elke tien jaar of zo weer op zichzelf terug te slaan, en op dit moment slaat hij hard terug naar het verleden terwijl hij flink leent van het heden. De motoren die dit jaar uit kleine werkplaatsen komen, lijken meer op racemachines uit de jaren zeventig dan op iets uit een moderne showroom, maar de onderdelenbak erachter is door en door modern.

Retrosilhouetten zijn terug, en ze zijn eigenlijk nooit echt weggeweest

Café racers, scramblers en bobbers blijven de ruggengraat van de customcultuur, en als er al iets veranderd is, is de honger naar dat slanke, gestripte silhouet eerder gegroeid dan afgenomen. Wat wél veranderd is, is de uitvoering: moderne vering, betere remmen, en elektronica verstopt binnen tijdsgetrouwe carrosserie, zodat een motor eruit kan zien als 1972 maar rijdt alsof hij vorig jaar de fabriek verliet.

De brat-cafe hybride is een eigen stijl geworden

Wat hem definieert

Middelhoge stuurhelften, een versterkte skidplate, gaas-koplampbeschermers, en woestijnrace-kleurstellingen - denk aan zandbeige met zwarte accenten in plaats van de glanzende lak van een traditionele café racer.

Waarom bouwers hem waarderen

Hij splitst het verschil tussen de agressieve houding van een café racer en de bruikbaarheid van een scrambler, wat hem oprecht bruikbaar maakt op ruwe wegen in plaats van alleen fotogeniek op een showroomvloer.

Elektrische custombouwsels zijn geen nieuwigheid meer

Een groeiend aantal serieuze bouwers neemt elektrische conversies serieus als ontwerpvraagstuk in plaats van gimmick, freest maatwerk accuhuizen, integreert laadpoorten in de carrosserie, en voegt digitale displays toe die passen bij de rest van de esthetiek van het bouwsel in plaats van erop geplakt te lijken. De aantrekkingskracht zit niet alleen bij milieubewuste kopers - een goed uitgevoerde elektrische custom is stiller, wat verandert wat een bouwer kan doen met een ontwerp dat vroeger rekening moest houden met uitlaatroutering.

Duurzame materialen duiken op in echte bouwsels

Gerecycled metaal, organische leeralternatieven en biologisch afbreekbaar plastic bewegen zich van concept-motor-praatjes naar daadwerkelijke klantbouwsels, vooral in zadelbekleding en kleinere afwerkingsonderdelen. Het is een langzame verschuiving, geen totale, maar hij beperkt zich niet langer tot eenmalige pronkstukken die puur voor een beursstand gebouwd zijn.

De community-kant is helemaal niet veranderd

Wat niet verschoven is, is waarom mensen dit in de eerste plaats doen. Bouwers verzamelen nog steeds bij meetings om werk te vergelijken, onderdelen te ruilen, en goedmoedig te bekvechten over wiens interpretatie van een stijl het meest trouw is aan zijn wortels. De materialen en de aandrijflijnen blijven evolueren. De reden waarom iemand achttien maanden besteedt aan het met de hand fabriceren van een tank die hij ook kant-en-klaar had kunnen kopen, is precies hetzelfde gebleven.

Fotocredit: Ronald Saunders from Warrington, UK (CC BY-SA 2.0), Meow2021 (CC BY-SA 4.0), Ronald Saunders from Warrington, UK (CC BY-SA 2.0)